Oscar zat vaak op zichzelf in zijn boek van Spaans te lezen.
(woordjes in het Nederlands en het Spaans met tekeningetjes er bij.) Hij
probeerde zo zelf een heleboel te leren. Ook tellen leerde hij en hij vroeg
vaak van iets wat het betekende. Nu is hij een fase verder en durft hij het af
en toe al te gebruiken. Ook in zijn spel of tegen ons zegt hij zinnen waarin
hij de woorden die hij kent in het Spaans zegt. Dat is wel fijn om te horen.
“Mama, breng jij TRES broodjes mee?” Het
maakt hem ook zekerder in zijn contacten met andere mensen. Onze perfectionist
denkt dat hij hier anders niets mag of kan doen wanneer het Spaans niet lukt.
Maar ook Helena verbaasde ons. We hebben haar niets echt
geleerd en ze vroeg er natuurlijk ook niet bewust om. Oscar telde deze week
eens tot drie voor iets in het Spaans en Helena ging verder met QUATRO en
CINCO. Ik keek verbaasd op en het blijkt dat ze tot 8 juist kan tellen in het
Spaans! (toen we naar hier kwamen kon ze maar tot 5 juist tellen in het Nederlands,
ook dat is gevorderd.) Ook zei Helena
vandaag ineens (midden tijdens de mis in de kerk trouwens) “como te llamas?”
Maar hiervan wist ze de betekenis niet denk ik. Maar SI, NO, GRACIAS en CIAO
kent ze ook al wel. En zij is helemaal niet verlegen om dat te gebruiken.
Zalig gewoon. Maar ik ben wel blij dat ze mijn lessen Spaans
niet mee volgen of ze staken me helemaal meteen voorbij! ;-)
Nele
ZA-LIG!
BeantwoordenVerwijderen